11/27/2553

นิทานก่อนนอนเรื่อง คนถูกหมากัด

คนถูกหมากัด

นิทานเรื่องคนถูกสุนัขกัด

ชายคนหนึ่งถูกหมากัดเลือดไหลอาบ พยายามเดินหาหมอรักษา ชายอีกคนหนึ่งมาพบจึงให้คำแนะนำเป็นเคล็ดลับให้ว่า “จงนำขนมปังมาชุบเลือดที่แผลให้ชุ่มแล้วเอาไปให้หมาตัวที่กัดท่านกิน แผลของท่านก็จะหายโดยเร็ว”

“หากรักษาด้วยวิธีที่ท่านบอก ข้าพเจ้าคงถูกหมาทุกตัวในเมืองนี้รุมกัดเป็นแน่” ชายผู้ที่ถูกหมากัดกล่าวตอบด้วยความฉุนเฉียว

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

การให้การอุปถัมภ์เลี้ยงดูศัตรูของตนเองเท่ากันเป็นการสร้างจำนวนศัตรูให้เพิ่มมากขึ้น

11/18/2553

นิทานก่อนนอนเรื่อง ความโลภและความริษยา

ความโลภและความริษยา

นิทานก่อนนอนเรื่องความโลภและความริษยา

ชายสองคนซึ่งเป็นเพื่อนบ้านกัน วันหนึ่งได้ชวนกันไปเฝ้าเทพจูปีเตอร์หรือซีอุส ผู้เป็นราชาแห่งเทพเจ้าทั้งปวง เทพจูปีเตอร์รู้ว่าชายคนแรกนั้นเป็นคนที่มีแต่ความโลภ ส่วนชายอีกคนหนึ่งในใจของเขามีแต่ความริษยา เพื่อเป็นการสั่งสอนและลงโทษ เทพจูปีเตอร์จึงอนุญาตให้ทั้งชายสองนึกขอพรในใจได้ตามปรารถนา แต่มีข้อแม้ว่าท่านจะบันดาลให้อีกคนหนึ่งได้รับพรเป็นสองเท่าของผู้ที่ขอ

“ข้าต้องการเพชรนิลจินดาและทองคำเต็มห้อง” ชายผู้มีความโลภขอพรเป็นแรก แต่แล้วก็ก็ต้องเสียใจเพราเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า เพื่อนของตนจะต้องได้เพชรนิลจินดาถึงสองห้อง แม้จะสมปรารถนาชายผู้มีความโลภก็หาความสุขใจมิได้แม้แต่น้อย ส่วนชายอีกคนหนึ่ง ไม่รู้ว่าบัดนี้ตนเองกลายเป็นมหาเศรษฐีไปโดยบังเอิญเพราะความโลภของเพื่อนบ้าน เขาคิดแต่ว่าไม่อยากให้เพื่อนของตนเสวยสุขกับพรที่ได้รับจากเทพเจ้า จึงขอพรให้ตัวเองตนเองตาบอดข้างหนึ่ง เพื่อให้ชายผู้มีความโลภตาบอดทั้งสองข้าง

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

ความโลภและความริษยาเป็นหนทางไปสู่ความวิบัติ

11/15/2553

นิทานก่อนนอนเรื่อง กระต่ายกับหนู

กระต่ายกับหนู

 นิทานก่อนนอนกระต่ายกับหนูนิทานก่อนนอนกระต่าย

กระต่ายหิวโซตัวหนึ่งเที่ยวเดินหาอาหารด้วยความกะปลกกะเปลี้ยเพราะไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน เนื่องจากในฤดูแล้งหญ้าและอาหารในป่าหาได้ยาก ครั้นมาถึงยุ้งของชาวไร่และหาจนพบรูที่พวกหนูเจาะเอาไว้ เนื่องจากตัวมันผอมมากจึงสามารถมุดเข้าไปกินข้าวโพดในยุ้งได้ นับแต่นั้นมาเจ้ากระต่ายก็สุขสำราญจนหาใดเปรียบมิได้ กิน นอน ร้องรำทำเพลง อย่างเพลิดเพลินอยู่แต่ในยุ้ง

หลายวันผ่านไปร่างกายของมันก็เริ่มอ้วนขึ้น ๆ ครั้นเมื่อได้ยินเสียงพวกชาวไร่พากันเข้ามาในยุ้งเพื่อนำข้าวโพดไปขาย เจ้ากระต่ายตกใจพยายามวิ่งหาทางออก

“ให้ตายซิ…” เจ้ากระต่ายตกใจวิ่งพล่าน “ช่องที่เราเข้ามาเคยอยู่แถว ๆ นี้นี่นา แล้วนี่มันหายไปไหน มีแต่รูเล็ก ๆ ทั้งนั้นเลย”

หนูตัวหนึ่งส่งเสียงหัวเราะด้วยความขบขันก่อนที่จะทำให้คำแนะนำ “เพื่อนเอ๋ย รูเล็ก ๆ ที่เห็นก็คือช่องทางเดียวกับที่เจ้าเข้ามานั่นแหละ คงต้องรอให้ตัวเจ้าผอมและเล็กลงเท่าเดิมจึงจะออกไปได้”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

ความโลภโมโทสันจนเกินเหตุนำมาซึ่งอุปสรรคและความทุกข์ยาก

Popular Posts

 

© 2013 นิทานก่อนนอนสอนลูก. All rights resevered. Designed by Templateism

Back To Top