9/29/2553

นิทานก่อนนอนเรื่อง นายพรานผู้ขมังธนูกับราชสีห์

นายพรานผู้ขมังธนูกับราชสีห์

image

 

กาลครั้งหนึ่งในป่าอันเป็นที่อยู่ของบรรดาสรรพสัตว์ ได้มีพรานป่าผู้ขมังธนูคนหนึ่งเข้ามาล่าสัตว์ ทำให้สัตว์ทั้งหลายพากันเตลิดหนีด้วยความตกใจกลัว ยกเว้นพญาราชสีห์ผู้เป็นเจ้าป่าเพียงตัวเดียวเท่านั้น ที่ใจกล้าไม่ยอมหนีทำท่าจะกระโจนเข้าต่อสู้กับนายพราน

“ช้าก่อน” นายพรานร้องห้าม “ข้าจะส่งทูตไปเจรจากับเจ้า”

นายพรานยิงลูกศรไปถูกชายโครงของราชสีห์ผู้เป็นเจ้าป่า รู้สึกเจ็บปวดส่งเสียงร้องโหยหวน แล้ววิ่งเตลิดเข้าไปในดงไม้ทึบ เมื่อหมาจิ้งจอกตัวหนึ่งเห็นเจ้าป่าวิ่งเตลิดหนีมาจึงรีบเข้าไปสอบถาม

“ข้าเห็นท่านกำลังจะต่อสู้กับนายพรานไม่ใช่หรือ แล้วเหตุไฉนจึงหนีมา ทำไมไม่ขับไล่ศัตรูของพวกเราออกไปจากป่า”

“เจ้าอย่ามายุ่งซะให้ยากเลย” ราชสีห์ตอบด้วยความครั่นคร้าม “แต่ทูตของมันยังทำให้ข้าต้องเจ็บปวดถึงเพียงนี้ แล้วผู้ที่เป็นเจ้านายของทูตจะมีฤทธิ์ขนาดไหน”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

ผู้โง่เขลาย่อมไม่สามารถพิจารณาแยกแยะได้ว่าสิ่งใดคือเรื่องจริงและสิ่งใดคือกลลวง

9/13/2553

นิทานก่อนนอนเรื่อง ชาวประมงกับปลา

ชาวประมงกับปลา

image

ชาวประมงคนหนึ่งออกไปหาปลาที่แม่น้ำแห่งหนึ่ง ในตอนแรกเขานำขลุ่ยขึ้นมาเป่าโดยคิดว่าจะหลอกให้ปลาผุดขึ้นมาเต้นรำฟังเสียงขลุ่ยจนเผลอตัวแล้วจึงค่อยจับเอามาเป็นอาหาร แต่กลับไม่มีปลาสักตัวเดียวผุดขึ้นมาให้เห็น ดังนั้นชาวประมงจึงทอดแหเหวี่ยงลงไปในน้ำ ปรากฏว่า มีปลาติดมาเป็นจำนวนมาก พวกปลาพากันกระโดดไปมาอยู่ในร่างแห

“พวกเจ้านี่แปลกจริง” ชาวประมงกล่าว “เมื่อข้าเป่าขลุ่ยให้ฟังกลับพากันสงบนั่ง ครั้นติดอยู่ในร่างแหจึงชวนกันเต้นรำเป็นที่สนุกสนาน คราวต่อไปช้าไม่จำเป็นต้องนำขลุ่ยติดมาด้วยอีกแล้ว”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

สิ่งหนึ่งสิ่งใดก็ตามเมื่อนำมาใช้อย่างสมคุณค่าจึงจะบังเกิดผล

9/07/2553

นิทานก่อนนอนเรื่อง การถนอมชีวิต

การถนอมชีวิต

นิทานก่อนนอนเรื่อง การถนอมชีวิต

 

เย็นจื้อถามว่า “การถนอมชีวิตนั้นทำอย่างไร”

กวนจุงตอบว่า “การถนอมชีวิตคือการอยู่อย่างไม่ต้องควบคุม ไม่กดดัน และไม่จำกัดขอบเขต”

กวนจุงอธิบายต่อไปอีกว่า “หู อยากฟังอะไร ก็ปล่อยให้ฟัง จมูก ปาก ร่างกาย และใจ ต้องการอะไร ก็จงสนองความต้องการของมัน ถ้าคุณปฏิเสธ ก็แสดงว่าคุณไปจำกัดขอบเขตของมัน คุณไปจำกัดธรรมชาติของมนุษย์ ก็จะทำให้เคร่งเครียดตลอดเวลา ถึงคุณจะมีชีวิตอยู่ถึงร้อยปี พันปี ก็ไม่เชื่อว่า ถนอมชีวิต”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

จงอย่าฝืนธรรมชาติ

9/04/2553

นิทานก่อนนอนเรื่อง คนไถดินและสุนัขป่า

คนไถดินและสุนัขป่า

นิทานก่อนนอนเรื่อง คนไถดินและสุนัขป่า

 

คนไถดินคนหนึ่งปลดคันไถที่เทียมวัวของเขาออกและพาวัวไปดื่มน้ำ ในขณะที่เขาไม่อยู่

สุนัขป่าหัวโซตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้น มันเดินไปที่คันไถและเริ่มกัดแทะสายหนังทั้งหลายที่ผูกไว้กับแอก  ขณะที่เคี้ยวสายหนังอย่างสิ้นหวัง เพราะรู้ว่านั่นไม่ใช่อาหาร สุนัขป่าก็เข้าไปติดอยู่ในคันไถและพยายามดิ้นรนให้เป็นอิสระด้วยความหวาดกลัวจนบางครั้งดูราวกับว่ามันกำลังเดินลากคันไถไถดินอยู่  เมื่อคนไถดินกลับมาถึงและเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็ร้องว่า “อา ! เจ้าหมาแก่แสนเลว ข้าหวังว่าคราวนี้เจ้าคงกลับตัวเลิกขโมยและหันมาทำงานให้ข้าด้วยความซื่อสัตย์ได้”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

การที่ทำอะไรโดยขาดสติอาจจะทำให้เราเสียเปรียบผู้อื่นได้

Popular Posts

 

© 2013 นิทานก่อนนอนสอนลูก. All rights resevered. Designed by Templateism

Back To Top