5/14/2553

หลวงตาฉันขนุน

20:54

นิทานก่อนนอน_หลวงตา

 

นานมาแล้ว มีหลวงตารูปหนึ่งเป็นพระธุดงค์ วันหนึ่งได้ธุดงค์ไปหยุดพักอยู่ในป่าใกล้ ๆ กับหมู่บ้าน ชาวบ้านออกมาหาของป่าพบพระธุดงค์รูปนั้นเกิดศรัทธาอันแรงกล้า จึงได้นิมนต์เข้าไปในบ้าน เพื่อให้ประกอบพิธีทำบุญบ้าน ตกกลางคืนเจ้าของบ้านนิมนต์ให้ท่านจำในห้องที่เก็บขนุนสุกไว้

ครั้นเวลากลางดึกเจ้าของบ้านนอนหลับหมด หลวงตาจึงแอบฉันขนุนหมด ๑ ลูก หลังจากนั้นไม่นานก็ปวดท้องถ่ายอุจจาระอย่างแรง เนื่องจากไม่อยากให้เจ้าของบ้านรู้เห็น ประกอบกับบ้านในชนบทสมัยก่อนไม่มีส้วมสำหรับถ่ายอุจจาระ หลวงตาจึงเอาผ้าอุดก้นไว้ แล้วหนีออกจากบ้านหลังนั้นไปในตอนเช้าตรู่ ขณะที่เจ้าของบ้านยังไม่ตื่นนอน หลวงตาวิ่งไปสะดุดกับคันนาแล้วล้มกับพื้นในลักษณะคว่ำหน้าก้นโด่ง กลางทุ่งนาบริเวณนั้นมีฝูงอีแร้งหลายตัวออกมาหากิน เมื่ออีแร้งฝูงนั้นได้กลิ่นอุจจาระจึงมารุมจิกผ้าที่หลวงตาอุดก้น ทันใดนั้นอุจจาระที่พุ่งจู๊ดออกมาอย่างแรงเปรียบดังลูกกระสุนที่พุ่งออกจากธนูมาโดนอีแร้งตายไป ๑ ตัว

เมื่อหลวงตาลุกขึ้นได้แล้วเก็บเอาอีแร้งกลับไปยังวัด ให้เด็กวัดชำแหละเอาเนื้อต้มให้ท่านฉัน ขณะที่เด็กวัดกำลังต้มเนื้ออีแร้งอยู่ หลวงตาได้กลิ่นโชยมาเตะจมูกทำให้น้ำลายสออยากฉันด้วยความหิวโหย จึงถามเด็กวัดว่า

“เจ้าต๋อง ต้มเนื้ออีแร้งสุกหรือยัง ข้าได่กลิ่นหอมอยากฉันแล้วนะ”

เด็กวัดตอบว่า

“ยังไม่เปื่อยครับหลวงตา”

“ลองตักมาชิมดูก่อนซิ” หลวงตาบอก

ฝ่ายหลวงตาได้ชิมเนื้อต้มถ้วยแรกหมดไปแล้ว จึงบอกกับเด็กวัดว่า

“อร่อยจริง ๆ ตักมาอีกสักถ้วยซิ”

เด็กวัดก็ตักเนื้ออีแร้งมาถวายให้หลวงตาฉันจนหมดทั้งหม้อ หลวงตายังติดใจในรสชาติเอร็ดอร่อยของเนื้ออีแร้งต้มนั้น จึงถามเด็กวัดว่า

“เนื้ออีแร้งต้มนั้นหมดแล้วรึ”

เด็กวัดตอบว่า

“หมดแล้วครับหลวงตา ผมตักจนหมดหม้อแล้วครับ”

หลวงตาไม่แน่ใจจึงเดินไปดูเห็นแต่น้ำแกงติดก้นหม้ออยู่นิดหนึ่ง หลวงตาก็ก้มลงเลียน้ำแกง หัวหลวงตาจึงติดอยู่กับก้นหม้อ หลวงตาพยายามดึงหัวออกมาแต่ก็ออกไม่ได้ จึงเรียกเด็กวัดให้หาไม้มาทุบหม้อออก (สมัยก่อนใช้หม้อดินหุงต้มอาหาร ใช้ฟืนเป็นเชื้อเพลิงให้ความร้อน) และบอกกับเด็กวัดว่า

“เจ้าต๋องเอ๋ย ข้าดึงหัวออกจากหม้อไม่ได้ เอ็งไปหาไม้มาตีหม้อให้แตกเร็ว ๆ นะ”

เจ้าต๋องไม่รอช้าวิ่งไปเอาไม้ตะบองเล็ก ๆ มาตีหม้อ แต่ตีไม่แตก หลวงตาจึงบอกให้เอาไม้ตะบองลงตีหม้ออย่างแรงหลายครั้งจนหม้อแตก หัวหลวงตาก็แตก เลือดและมันสมองไหลออกมาอย่างน่ากลัว เจ้าต๋องกลัวจึงวิ่งหนีสุดชีวิต และไม่นานหลวงตาก็ มรณภาพลง ณ ที่ตรงนั้นเอง

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

. ชี้ให้เห็นการขาดความสำรวมของสมณเพศ ปกติพระสงฆ์จะต้องเป็นผู้ที่มีความสำรวมทั้งกาย วาจา ใจ

. สะท้อนให้เห็นสภาพความเป็นอยู่ของชาวบ้านในชนบทสมัยก่อน เช่น ไม่มีห้องน้ำห้องสุขาใช้อย่างปัจจุบัน

. การปฏิบัติตามคำสั่งโดยการขาดพิจารณา บางครั้งก็ทำให้ผู้เกี่ยวข้องเดือดร้อน หรือเกิดการเสียหายหรืออาจถึงตายได้ เช่นเดียวกับเด็กวัดที่ซื่อตรงเกินไป ไม่ใช้สติปัญญาไตร่ตรอง คอบทำตามคำสั่งอย่างเดียวเท่านั้น




Written by

We are Creative Blogger Theme Wavers which provides user friendly, effective and easy to use themes. Each support has free and providing HD support screen casting.

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

 

© 2013 นิทานก่อนนอนสอนลูก. All rights resevered. Designed by Templateism

Back To Top